miércoles, 30 de septiembre de 2015

Venres 9 de outubro. Sesión 171: Frío en Julio (Cold in July)



FRIO EN JULIO
Venres, 09 de outubro,  
20:00h (español) e 22:30h (VOSE)
Auditorio Municipal
109'
2014
Estados Unidos
Idade mínima recomendada: 16 anos



SINOPSE

Texas, 1989. Richard Dane, un tipo normal, pai de familia, mata unha noite en defensa propia a un ladrón que entrara na súa casa. O sheriff da cidade dalle parabéns  e o caso semella totalmente pechado, mais o pai do intruso, un exconvicto cun longo historial delitivo, chega á cidade disposto a vingar a morte do seu fillo.


FICHA TÉCNICA
       Dirección: Jim Mickle
Guión: Nick Damici e Jim Mickle, segundo a novela de Joe R. Lansdale
Produción: Rene Bastian, Adam Folk e Marie Savare
Dirección de Fotografía: Ryan Samul
Deseño de Producción: Russell Barnes
Montaxe: John Paul Horstman e Jim Mickle
Música: Jeff Grace
FICHA ARTÍSTICA
Michael C. Hall
Sam Shepard
Don Johnson
Vinessa Shaw
Nick Damici
Wyatt Russell
Bill Sage
Brianda Agramonte



TRAILER (español)



TRAILER (VO) (non o atopamos con subtítulos en español)


GALARDÓNS:
·    Festival de Sitges 2014: Fantàstic Òrbita Award Mellor Director (Jim Mickle)

O director, Jim Mickle 
(Pottstown, Pennsylvania, EEUU, 1979)




Decidiu ser director de cine tras ver El ejército de las tinieblas (Sam Raimi, 1992). Así, graduouse na universidade de Nova Iork en 2002, onde coñeceu a Nick Damici, actor e guionista co que Jim Mickle colaborou en ata catro películas, diante e detrás das cámaras. De feito, a súa primeira colaboración deu coma resultado o debut de ambos, na película Mullberry Street (2006).


Posteriormente seguiron traballando xuntos, Mickle na dirección e guión e Damici no guión e en papeis secundarios, en Stake Land (2010), Somos lo que somos (2013), particular adaptación  da película orixinal mexicana, e Frío en julio (2014)

Críticas
“Puntuada por xiros de guión que transforman radicalmente a historia (…) pretende evocar o cine de John Carpenter. (Jordi Costa, El País)
“Para fans de thrillers secos e estilizados (…) próxima as mostras máis audaces do xénero.” (Desirée de Fez, Fotogramas)

“A violencia é para os personaxes de Mickle e Damici unha forma de expresión, unha maneira de relacionarse co mundo.” (Tonio L. Alarcón, Dirigido por…) 


E a próxima sesión: La sal de la tierra  (Wim Wenders e Juliano Ribeiro Salgado, 2014)

lunes, 21 de septiembre de 2015

Sesión 170: "As altas presións" (Cinemas de Galicia)


AS ALTAS PRESIÓNS
Venres, 25 de Setembro,  
20:00h. e 22:30h.
Auditorio Municipal
95'
2014
España
Non recomendada para menores de 7 anos

SINOPSE

Miguel viaxa a Pontevedra, a súa cidade natal, co encargo de rexistrar as localizacións para unha película. O viaxe lévao de regreso ao lugar no que creceu, ao reencontro con vellos amigos, pero tamén á posibilidade dunha nova relación: Alicia, unha enfermeira que conseguirá sosegalo.
Miguel tentará levar a cabo o traballo aínda que case sempre prefira grabar aos lugareños cos que  se topa, os movementos e os rostros dos amigos, os trens pasando ou o mar.


FICHA TÉCNICA
Dirección: Ángel Santos
Guión: Ángel Santos e Miguel Gil
Produción: Daniel Froiz
Deseño de Produción: Jaoine Camborda
Dirección de Fotografía: Alberto Díaz
Montaxe: Fernando Franco
Música: Varios
FICHA ARTÍSTICA
Andrés Gertrúdix
Itsaso Arana
Diana Gómez
Juan Blanco
Marta Pazos
Hugo Torres
Xabier Deive



GALARDÓNS:

·   Festival de Sevilla 2014: Premio Jurado Campos “Las Nuevas Olas” (Mellor Película)


O director, Ángel Santos (Pontevedra, Galicia, 1976)

Licenciado en Historia Da Arte, realiza estudos de Dirección Cinematográfica no CECC. En activo dende 2002, aborda tanto a ficción coma o ensaio documental. Entre 2005 e 2011 compaxinou a realización de diversas curtametraxes coa crítica para diversos medios dixitais.
O súa primeira película foi Adolescentes (2011)

Ás veces un ten a impresión de que nunha película debería caber de todo. Poida que alguén o dixera xa…
Entón, en lugar de limitarse a ser un contedor para unhas liñas argumentais máis ou menos predicibles, ou un discurso ante unha audiencia pasiva, esa película debería semellarse máis a unha charla entre amigos na que se fale ao mesmo tempo e no mesmo ton das relacións sentimentais, das frustracións e ledicias da vida, das crises e do futuro.
As altas presións quere ser unha desas películas. Unha que pareza unha viaxe, na que o importante non sexa chegar dun punto a outro, senón o propio traxecto, a deriva. Un cine que parte do íntimo, que fale de nos coma individuos e como xeración, pero tamén coma un grupo de persoas facendo unha película aquí e agora. Con ilusión e esperanza.
Ángel Santos

Críticas

“Película maiúscula, falada en voz baixa, completamente libre de todo exhibicionismo e capaz de transmitir o complexo sen afectación nin narcisismo”, Jordi Costa, Fotogramas.
“Un dos exercicios de cine máis relucentes  do ano”, Luís Martínez, El Mundo.
“Unha triste, distinta e delicada película”, Javier Ocaña, El País


·   E a próxima sesión (venres, 9 de outubro): Frío en julio (Jim Mickle, 2014)


domingo, 20 de septiembre de 2015

O 25 de setembro voltamos!

Estamos encantados de estar unha tempada máis con vós. Voltamos o venres 25 de setembro. Seguide atentos o noso Facebook, Twitter e publicacións neste blog. Apertas cinéfilas!

Buscar neste blog

A miña lista de blogs

  • Cine de verán do 2017 - Na calor da noite...clásicos por barrios Cine no xardín do Museo Arqueolóxico de Ourense Cinema na praza Na habitual cita cinematográfica do verán, e das ...
    Hace 5 semanas
  • Larga ausencia... - *Un servidor es plenamente consciente de la ingente cantidad de tiempo que hace que no se digna a actualizar este humilde blog... Ahora bien, siempre digo ...
    Hace 2 años
  • - Mois boas!! Rematamaos a tempada cun programa dobre..por iso ides ver ao final moitos mais cortes do habitual, jeje: son dous progrmas especias, adicados a...
    Hace 4 años